۱. تعریف پرسش واقعی کسبوکار
جمله «میخواهیم صادر کنیم» هنوز یک پرسش قابلبررسی نیست. باید محصول، وضعیت فعلی، بازار احتمالی، مشتری موردنظر و تصمیمی که از بررسی انتظار میرود مشخص شود.
این روند برای کاهش ابهام طراحی شده است. از ابتدا فرض نمیشود که هر فرصت باید اجرا شود و پاسخ نیز پیشاپیش تعیین نمیشود.
جمله «میخواهیم صادر کنیم» هنوز یک پرسش قابلبررسی نیست. باید محصول، وضعیت فعلی، بازار احتمالی، مشتری موردنظر و تصمیمی که از بررسی انتظار میرود مشخص شود.
کاتالوگ، قیمت، ظرفیت تولید، استانداردها، ارتباطات قبلی، فرضهای بازار و زمانبندی کنار هم قرار میگیرند. سپس اطلاعات به واقعیت تأییدشده، فرض کاری و شواهد مفقود تقسیم میشود.
مسیرهایی مانند فروش مستقیم، توزیعکننده، نماینده محلی، آزمون محدود بازار، حضور مستقیم، همکاری با تولیدکننده یا تعویق تصمیم مقایسه میشوند. محدودیتهای تجاری، لجستیکی، مقرراتی، پرداخت و اجرا نیز آشکار باقی میمانند.
بهجای ورود مستقیم به تعهد بزرگ، اقدام بعدی باید با هزینه منطقی به یک پرسش مهم پاسخ دهد. این اقدام میتواند آزمون پروفایل خریدار، فهرست محدود طرفهای تأییدشده، گفتوگوی محلی، آزمون پیشنهاد قیمت یا پایلوت اجرایی کوچک باشد.
نتیجه با پرسش اولیه سنجیده میشود. تصمیم بعدی ممکن است ادامه مسیر، اصلاح پیشنهاد، انتخاب بازار دیگر، ورود متخصص، توقف موقت یا کنارگذاشتن موضوع باشد. نتیجه منفی نیز زمانی که از زیان بزرگتر جلوگیری کند، یک خروجی مفید است.
موضوعات حقوقی، مالیاتی، بانکی، گمرکی، استاندارد و فنی هرگاه تعیینکننده شوند به متخصص مرتبط ارجاع داده میشوند. نتیجه کار متخصص باید در مسیر تجاری و زمانبندی وارد شود و صرفاً یک تشریفات جداگانه نباشد.
محصول یا خدمت، مشتری هدف و مسئله فعلی را مطرح کنید تا تناسب موضوع با حوزه همکاری و اقدام بعدی بررسی شود.