ورود به بازار ایران فقط به معنی «صادرات کالا» نیست. باید مشخص شود چه کسی خریدار واقعی است، پرداخت و لجستیک چگونه انجام می‌شود، چه نوع شریک محلی لازم است و چه محدودیت‌های حقوقی یا تحریمی برای طرف‌های معامله وجود دارد.
فرصت می‌تواند در مواد اولیه و قطعات صنعتی، ماشین‌آلات، ساختمان، خودرو و برخی کالاها و خدماتی باشد که نیاز محلی روشن دارند.
بازار بر اساس صنعت، شهر، نوع خریدار و مسیر خرید بخش‌بندی می‌شود؛ کارخانه، توزیعکننده، پروژه و فروشگاه رفتار خرید یکسان ندارند.
جستجوی خریدار باید از کاربرد محصول و ساختار خرید شروع شود، نه از یک لیست عمومی شرکتها. صنعت، شهر، نقش خریدار، تصمیم‌گیرنده، حجم، نیاز فنی و شرایط تجاری باید قبل از شروع تماس روشن باشد.
بانک، تحریم، گمرک، مجوزها، ارز، امنیت پرداخت و اعتبارسنجی طرف معامله می‌توانند کل پروژه را تغییر دهند. این موارد باید برای محصول و طرف‌های مشخص بررسی شوند.
با ارزیابی محصول، نوع خریدار و مسیر فروش شروع کنید و قبل از توسعه تماس‌ها، پرداخت، لجستیک و الزامات قانونی را بررسی کنید.
فهرست خریداران را بر اساس صنعت، شهر، نقش خرید و ارتباط واقعی با محصول بسازید و مستقیم به تصمیم‌گیرنده برسید.
خیر. بسته به محصول میتوان از فروش مستقیم B2B، توزیعکننده، شریک پروژه، نماینده یا همکاری تأمین استفاده کرد.
بله؛ برای برخی شرکتها فرصت اصلی فروش نیست، بلکه شناسایی تولیدکننده، تأمینکننده یا همکاری تولیدی است.
در معامله مرتبط با ایران، امکان پرداخت، محدودیت‌های بانکی و تحریمی، گمرک، مالیات و ثبت محصول می‌تواند با نوع کالا و طرف معامله تغییر کند؛ بررسی باید برای همان پرونده انجام شود.
محصول یا خدمت، مشتری هدف و مسئله فعلی را مطرح کنید تا تناسب موضوع با حوزه همکاری و اقدام بعدی بررسی شود.
